ساکسوفون (Saxophone)

ساکسوفون ساکسوفون در حدود سال 1840 میلادی توسط "آدلف ساکسن" بلژیکی که سازنده لوازم موسیقی و در پاریس مشغول به کار بود، اختراع شد. خانواده ساکسوفون در اصل شامل 14 عضو می شد. اما امروزه تنها هشت عضو آن معمولا ساخته می شود. این هشت عضو با شروع از کوچکترین آنها شامل: سوپرانینو، سوپرانو، آلتوتنور، باریتون، باس، کنترباس و ساب کنترباس می باشند. فقط سوپرانو، آلتو، تنور و باریتون بصورت گسترد ای استفاده می شوند. ساکسوفونها اعضا معمولی و متناسب برای دسته های رقص و گروه های نظامی هستند. و معمولاً آنها در کارهای ارکستری بصورت تک نوازی مشخص و مجزا ظاهر می گردند. (سازشناسی سازهای ارکستر سمفنیک و دوران های تاریخ، ترجمه: مرتضی مبکی)

ساکسوفون ها در اندازه و انواع مختلفی ساخته می شوند این سازهای بادی تک زبانه که کمتر در ارکستر مورد استفاده قرار میگیرند ازلحاظ انگشت گذاری با سازهای فلوت و ابوا شباهت کامل دارند. انواع مختلف این ساز درتمام مناطق صوتی قابل استفاده هستند به جز در دویا سه نیم پرده پایین )معمولا نت های "Bb" و "c" زیر پنج خط حامل)در ساز سوپرانو، آلتو و تنور که کمی نامرغوبند و استفاده از آنها توصیه نمی شود.

توانایی انواع مختلف این ساز )به جز ساکسفون باس که نسبت به دیگر سازهای خانواده از چابکی کمتری برخوردار است( در اجرای بسیاری از تکنیک ها و افه های قابل توجه است. البته اجرای نت های تکراری سریع در این ساز توصیه نمی شود. (منبع: کتاب ساز شناسی سمفونیک، گردآوری و تدوین: مهری اسدی)

 

© 2016 آموزشگاه موسیقی خورشید. تمامی حقوق محفوظ است

Search